هدف ماهیگیری: ماهی های شکارچی بزرگ و متوسط
صید برخی از ماهی ها (مانند ماهی تن) با تورهای ماهیگیری بسیار دشوار است، زیرا آنها بسیار سریع شنا می کنند، اما علاقه زیادی به جابجایی ماهی های کوچک و میگو دارند. ماهیگیران از روش های ماهیگیری برای صید آنها برای این ویژگی استفاده می کنند.
در روشهای معمولی ماهیگیری از یک یا دو قلاب برای هر چوب ماهیگیری استفاده میشود که بدیهی است که نمیتوانند ماهی را به طور موثر صید کنند. بنابراین مردم روش ماهیگیری با خط را ابداع کردند که عبارت است از رها کردن یک نخ ماهیگیری به طول چندین کیلومتر از قایق ماهیگیری. صدها قلاب ماهی روی خط وجود دارد و صدها ماهی در یک زمان قلاب خواهند شد. چنین خط ماهیگیری طولانی را نمی توان با نیروی انسانی کشید. به طور کلی در این نوع کشتی ها چندین زه محکم وجود دارد. هر نخ را می توان با چندین خط گره زد. قایق ماهیگیری این خطوط را می کشد تا به آرامی حرکت کند و جارو کند. ماهی های درنده به اشتباه فکر می کنند که این طعمه ها ماهی های کوچک زنده هستند، آنها بسیار هیجان زده خواهند شد تا به سمت طعمه هجوم ببرند.
به نظر می رسد ماهیگیری لانگ لاین نسبت به تورهای ماهیگیری با محیط زیست سازگارتر است. فقط گونههای ماهی خاصی را هدف قرار میدهد و باعث آسیب تصادفی به ماهیهای کوچک نمیشود، اما اغلب برخی از پرندگان دریایی نیز به ماهیها نوک میزنند، بنابراین در برخی از پرندگان در حال انقراض در منطقه زندگی، ماهیگیری با لانگ لانگ نیز به شدت محدود شده است.