یک مطالعه جدید منتشر شده توسط یک گروه از محققان پروژه دریایی در اطراف ما نشان می دهد که انتشار دی اکسید کربن (CO 2) از سوخت توسط قایق های ماهیگیری 30 درصد بالاتر از آنچه قبلا گزارش شده است.
تیم دانشمندان از محققان از دریای اطراف ما در دانشگاه بریتیش کلمبیا کلمبیا (UBC) و دریای اطراف ما - اقیانوس هند، دانشگاه غرب استرالیا (UWA) ساخته شده است، و یافته های آنها در مجله Marine Policy منتشر شده است.
این مطالعه نشان می دهد که تنها در سال 2016، 207 میلیون تن CO2 در جواهرات ماهیگیری دریایی به فضا منتقل شد، تقریبا همان مقدار CO2 از 51 نیروگاه از کار افتاده در همان زمان.
کریستا گرر، نویسنده اصلی این مطالعه و محقق با دریای اطراف ما گفت: "صنعت ماهیگیری دریایی به شدت به استفاده از سوخت های فسیلی متکی است و نقش آن در انتشار جهانی گازهای گلخانه ای تا حد زیادی از دیدگاه سیاست یا مدیریت نادیده گرفته شده است." در موسسه UBC برای اقیانوس ها و شیلات.
او گفت: "تاکنون، جامع ترین مطالعات مربوط به انتشار دی اکسید کربن از ماهیگیری نشان داد که برای سال 2011، ماهیگیری 112 میلیون تن CO2 در سال از سوختن سوخت در طی ماهیگیری آزاد کرد."
تحقیقات پیشین نشان می دهد که ماهیگیری تنها 0.29 درصد از CO2 های جهانی را تولید می کند، در حالی که مطالعات جدید نشان می دهد که سهم آنها تقریبا دو برابر این تعداد است، که عمدتا به دلیل تحقیق UBC-UWA با توجه به تفاوت های منطقه ای در استفاده از سوخت بر اساس تلاش های ماهیگیری و مقدار سوخت مورد استفاده برای جذب 30 میلیون تن ماهی که در سال 2016 گزارش نشده است.
محققان از پایگاه داده جهانی تلاش برای گرفتن و ماهیگیری دریایی اطراف ما استفاده کردند، که به آنها امکان محاسبه مقدار دی اکسید کربن ناشی از هر قایق در بخش های مختلف ماهیگیری هر کشور را اندازه گیری کرد، و همچنین مقدار CO2 در هر تن ماهی آن قایق ها نیز به عنوان شدت انتشار شناخته می شوند.
شدت انتشار CO2 در شیلات جهانی، توسط بخش های عمده ماهیگیری. بخش صنعت با توجه به آنچووتا پرو، بسیار متغیر است.
"ما دریافتیم که شدت انتشار جهانی در سال 2016، به طور متوسط، 1.88 تن دی اکسید کربن بود، در مقایسه با 1.5 تن در سال 1950. این به رغم این واقعیت است که جلب توجه دریایی از اواسط دهه 1990 کاهش یافته است. شدت انتشار ناوگان کوچک، صنعتی و اموال در طول زمان به شدت افزایش یافته است، اما بخش صنعتی همچنان بیشترین کمک به کل انتشار گازهای گلخانه ای است. "
محققان در تجزیه و تحلیل خود نیز دریافتند که شدت انتشار در دهه 1980 شروع به رشد کرد.
"ماهیگیری کوچک مقیاس با توجه به بخش صنعت در این زمینه به دلیل ماهیگیران و ماهیان خدمتکار شروع به نصب موتورهای بنزینی بر روی قایق خود را. این بدان معنی است که نیاز به فکر کردن درباره راهبردهای کاهش انتشار، مانند تغییر در موتورهای کوچک دیزل در ماهیگیری کوچک وجود دارد، "دیرک زلر، یکی از نویسندگان مطالعه و مدیر دریای اطراف ما - اقیانوس هند در دانشگاه استرالیای غربی.
دانشمندان نشان می دهند که شیلات صنعتی نیز باید تلاش ماهیگیری خود را کاهش دهد، که در حال حاضر 3-4 برابر آن است که باید برای حفظ پایدار باشد. این امر باعث کاهش انتشار گازهای گلخانهای ناشی از ناوگان صنعتی می شود و همچنین بهبود جمعیت کم جمعیت ماهی را کاهش می دهد.